Måtte i 1563 betale 1,5 daler i skatt for flaumsaga + 1 daler i krigsskatt til kongen i København.
Det er velkjent at allereie på begynnelsen av 1500-talet vart det bygd ei flaumsag i Hjellefossen.
Dei naturlege føresetnadene for å etablere ei flaumsag var ideelle, sidan ein stor stein som stikk ut frå land øvst i nedste fossen har ei naturleg opning under der vatnet kan renne, samstundes som han danner ein naturleg demning.
Ein kanal kunne då leggjast frå steinen slik at vatnet kunne førast fram til skovlhjulet i saga.
I 1563 vart eigaren Erich Hjelle, skattlagd for saga med 1,5 riksdalar, noko som tyder på at sagbruket truleg vart bygd tidleg på 1500-talet.
Men alt i 1626 er sagbruket registrert som øydelagt, og hadde vore det ei stund.
Det er uklårt om dårleg bruk og vedlikehald eller storflaum og isgang er årsaka. Murene som vart reiste har likevel vore solide, sidan dei framleis står den dag i dag.
Ein flaumsag, eller flomsag, var ein tidleg form for vatnkraftdreve sagbruk som revolusjonerte gardar i Noreg på 1500-talet.
Sagane nytta vatnkraft frå eit vasshjul, særleg effektivt under høg vasstand (flaum) om våren eller etter regn.
Dei fungerte hovudsakleg som oppgangssager, drivne av årstidens vasnmengder.
Desse historiske sagane har etterlete varige spor i norsk gard- og industrihistorie, som eit symbol på innovasjon og klok bruk av naturens ressursar for teknologisk framgang.
Dei bidrog til å auke produksjonen og effektiviteten på gardane og stimulerte økonomisk vekst i regionane dei var etablert.
