EIGEN GARD.

Av: Helene Indrebø (1889-1955)

Har du kjent den djupe sæla

Når du eig ein liten flekk

Der du ikkje treng fæla

For at du må ha deg vekk

Der du trykt kan setja foten,

Kjem du tidlig eller seint

Her det ikkje spyrst om moten

Alt er i seg skjølv så vent

Ynskjer du ein blom i stova

Kan du berre ta av stad

For han veks just ut om nova

Står der rank med friske blad

Har du kjent den fine angen

I frå høy og kålgrønt gras

Har du høyrt på fuglesongen

Då lat opp ditt stengde glas

Lat det fløyma inn i stova

Summarluft så rein og linn

Inn til dei som er i kova

Og som ut seg ikkje vinn

Hender det at du er sliten

Trøtt av mas i tun og gard

Kjenner du deg stundom liten

Og av mot du lite har

Gå då beinast bort mot løa

Set deg i eit bakke hell

Sjå så på den rike grøda

I den seine sommarkveld

Då eg tenkjer alt seg lagar

Kjenn kor vinden viftar linn

So i hugen din det agar

Og det lysnar i ditt sinn.